Jest to mocno irytujące ale Tuomas pisał zawsze teksty w rodzaju męskim mimo, że śpiewane są przez kobiety. Angielski ma tą zaletę, że nie słychać tego bo czasowniki nie mają końcówek.

Czyli utwór o kryzysie wieku średniego?

Chcę z powrotem moje łzy w tej chwili

Nie obdarzajcie mnie miłością
Miałem już swoją część
Pięknem ani odpoczynkiem
Miast tego obdarzcie mnie niewinnością

Tak na szybko dopatrzyłam się jednego drobnego błędu.

W oryginale ostatni wers brzmi :
"Give me truth instead "
A nie jak w poprzednim refrenie :
"Give innocence instead".
Zamiast ( lub miast, jak pisałaś) tego obdarzcie mnie PRAWDĄ.

I jeszcze jedna drobna uwaga- w drugiej zwrotce chyba powinno chodzić o liczbę mnogą, czyli jesteście, a nie jesteś. Choć zapewne można ten cały tekst interpretować na różne sposoby.

Mi to nawet przez moment przyszło na myśl, że to podmiot czuwa przy umierającej osobie. Wie, że musi ją opuścić, iść dalej swoją drogą, a ukochana po prostu umrze, uda się na 'wieczny spoczynek', który nie jest końcem, tylko przejściem do innej krainy - i tam ma spoczywać i pamiętać o podmiocie.

a jednocześnie podmiot zapewnia, że te wspomnienia będą w nim żyły cały czas.

You are the moon pulling my black waters

You are the land in my dark closet

Ale podmiot liryczny mówi remember me, czyli nie mówi o tym, że on będzie pamiętać, tylko że ktoś/coś ma jego pamiętać

Może to być właśnie zwrócenie się do swoich wspomnień, aby o nim pamiętały, albo inaczej, aby mu o sobie przypominały, stąd moje przypuszczenie, że podmiot chce, aby jego wspomnienia w nim ciągle żyły.