Saturnus - duński zespół death doom metalowy, założony w roku 1991. W Ostatnich dokonaniach zespołu, wyraźnie można dostrzec ewolucje w stronę bardziej rozmarzonych gotyckich rejonów. W 1999 roku, po odejściu Kima Larsena z zespołu, oraz wydaniu w 2000 roku albumu "Martyre", Saturnus długo nie dawał znaku życia. Jednak w 2006 roku, w mocno zmienionym składzie Saturnus wydał nowy album zatytułowany "Veronika Decides to Die". W 2000 roku Kim Larsen, razem z innymi członkami Saturnusa założyli siostrzaną formację The Loveless, nawiązującą klimatem i stylem do muzyki znanej z Saturnus, jednak podanym w lżejszej, bardziej przebojowej formie.

I tak dalej, i tak dalej...bla, bla, przekleiłam w Wikipedii bo nie chce mi się silić na głębokie/podniosłe opisy. Mnie zaraziła ich muzyką moja przyjaciółka, choć wcześniej się wzbraniałam

Grupa ma w dorobku trzy albumy, które, przynajmniej moim zdanie, wielbiciele bardziej "przystępnego" doom metalu powinni niezwłocznie poznać. Saturnus bowiem gra specyficzny, bardzo walcowaty a jednocześnie niesamowicie melodyjny, urokliwy, żeby nie powiedzieć - przebojowy doom metal. Nie jest to bynajmniej muzyka prosta i łatwa.

- Paradise Belongs to You (1996) - debiutancki długograj Saturnus, zawierający ich największy "hicior" czyli "Christ Goodbye". Concept album, w którym zarówno teksty jak i muzyka są bardzo ściśle ze sobą powiązanie. Motywem przewodnim są dźwięki, kojarzące się z kwitnącym ogrodem. Tutaj jeszcze dość surowo, ale już z niepodrabianym klimatem.
- Martyre (2000) - moim skromnym zdaniem opus magnum Duńczyków. Płyta pełna wspaniałych kompozycji, powolnych, smutnych, porażająco pięknych melodii (głownie gitarowych) oraz niepowtarzalnego czaru. Lubię wracać do tego albumu często, zwłaszcza, kiedy za oknem szaro i ponuro. Takie właśnie jest "Martyre", z moim ukochanym "A Poem" na czele - jesienne, smutne i piekielnie nastrojowe.
- Veronika Decides to Die (2006) - bezsprzecznie najdojrzalszy muzycznie album, ale brak mu...tego czegoś. Osobiście rzadko po niego sięgam, ale sądzę, że wiele osób znajdzie w nim coś dla siebie także - polecam. Mniej melodii więcej komplikacji.

Christ Goodbye

_________________

Bardzo lubię doom jako styl muzyczny, ale Saturnus na mnie jakoś nie działa, nie mogę się przekonać : ) Chociaż doceniam, gdyż muzykę robią naprawdę dobrą.

_________________
"Emoki to dzieciaki, które lubią się dołować i wywołują u siebie objawy depresji a później się okaleczają. Ich stan depresyjny można by tu porównać do urojonej ciąży ujamnika "

Zespół jest na samym przodzie tych, z któymi mam zamian się zapoznać.Usłyszałem jakiś czas temu "All Alone", które mnie bardzo poruszyło i od tego momentu przymierzam się do tego zespołu.Tylko Tenhi przesłucham i się wypowiem o Saturnusie

_________________
Every sky is painted grey.
Rendered useless, my heart is dead.
My youth has come and gone, life is tearing at the seams.
Believe me when I say this wasn't all for nothing.

Proponuję zaczać od Christ Goodbye. Świetny, opętańczy riff : )

_________________
"Emoki to dzieciaki, które lubią się dołować i wywołują u siebie objawy depresji a później się okaleczają. Ich stan depresyjny można by tu porównać do urojonej ciąży ujamnika "

Mogę tylko potwierdzić.Zespół mi cholernie dobrze "wszedł".Dużo dołujących kompozycji, klimat także świetny.Trochę za dużo utworów traktujących o miłosci, no ale da się to przeżyć .Genialne

_________________
Every sky is painted grey.
Rendered useless, my heart is dead.
My youth has come and gone, life is tearing at the seams.
Believe me when I say this wasn't all for nothing.

"All Alone" jest piękne, można słuchać na okrągło:)

_________________
Nightwish Music is medicine for my life!
Szatanie witam:)

Jedna z moich ulubionych kapel doomowych. "All alone" to utwór który mogliby zagrać na moim pogrzebie Wspaniały tekst i piękna emocjonalna melorecytacja.

_________________
Nie lubię dnia, bo słońce świeci.